Ο καθορισμός της συναλλαγματικής πολιτικής της Κύπρου είχε πάντα ως στόχο τη διατήρηση της μακροοικονομικής σταθερότητας μέσω μιας πολιτικής σταθερών ισοτιμιών, τη σύνδεση δηλαδή της κυπριακής λίρας είτε με ένα ξένο νόμισμα είτε με ένα καλάθι νομισμάτων. Για μια μικρή και ανοικτή οικονομία όπως αυτή της Κύπρου, η πολιτική σταθερών ισοτιμιών θεωρήθηκε ως το καταλληλότερο πλαίσιο συναλλαγματικής πολιτικής και, όπως διαφάνηκε από τη συνολική πορεία της οικονομίας, το πλαίσιο αυτό λειτούργησε με επιτυχία.  Η χρήση της συναλλαγματικής πολιτικής ως μέσο ελέγχου του πληθωρισμού λειτούργησε θετικά όχι μόνο σε σχέση με τη διατήρηση του πληθωρισμού σε χαμηλά επίπεδα, αλλά και σε σχέση με την εμπέδωση ενός σταθερού μακροοικονομικού περιβάλλοντος που συνεισέφεραν θετικά στην ανάπτυξη της οικονομίας.

Κατά την περίοδο 1960 – 1972  η κυπριακή λίρα ήταν συνδεδεμένη με την αγγλική λίρα.  Μετά από την κατάρρευση του συστήματος σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών «Bretton Woοds» το 1972, η κυπριακή λίρα συνδέθηκε με το δολάριο για σύντομη χρονική περίοδο.  Συνδέθηκε ακολούθως για την περίοδο 1973-1984, με ένα καλάθι νομισμάτων σταθμισμένο στη βάση προέλευσης των εισαγωγών,  ενώ για την περίοδο 1984 – 1992 συνδέθηκε με ένα καλάθι νομισμάτων σταθμισμένο στη βάση της γεωγραφικής δομής του εμπορίου της Κύπρου.

Στις 19 Ιουνίου 1992, η Κυπριακή λίρα συνδέθηκε με το ecu με κεντρική ισοτιμία 1CYP = 1,7086 ecu και περιθώρια διακύμανσης ±2.25%. Παρόλο που η σύνδεση με το ecu δεν αντικατόπτριζε πλήρως τη γεωγραφική δομή του εμπορίου της Κύπρου, η μονομερής σύνδεση της λίρας με το ευρωπαϊκό  νόμισμα αποτελούσε ένα σημαντικό καταλύτη για τις προσπάθειες ενίσχυσης της σύνδεσης της κυπριακής οικονομίας με τις ευρωπαϊκές οικονομίες.  Επιπλέον, η σύνδεση της κυπριακής λίρας με το ecu συνεισέφερε και στη διατήρηση της μακροοικονομικής σταθερότητας της Κύπρου, και κατ’ επέκταση τη διεθνή ανταγωνιστικότητα της κυπριακής οικονομίας.

Την 1η Ιανουαρίου 1999, μετά από πολύχρονη επιτυχημένη σύνδεση με το ecu η Κυπριακή λίρα συνδέθηκε με το ευρώ με την ίδια κεντρική ισοτιμία, δηλαδή 1CYP = 1,7086 ευρώ και με περιθώρια διακύμανσης ±2,25%.  Η εντατικοποίηση της ελευθεροποίησης της διακίνησης κεφαλαίων και η συνεπακόλουθη αύξηση της πιθανότητας δυνητικά αποσταθεροποιητικών κερδοσκοπικών κινήσεων κεφαλαίων, ώθησαν τις Αρχές την 1η Ιανουαρίου 2001 να διευρύνουν τα  περιθώρια διακύμανσης στο ±15%.  Παράλληλα όμως, τα στενότερα περιθώρια διακύμανσης ±2,25%, διατηρήθηκαν ως «ενδεικτικά» ή «ελαστικά» περιθώρια, έτσι ώστε να διατηρηθεί η σταθερότητα στις πληθωριστικές προσδοκίες. Η διεύρυνση του περιθωρίου διακύμανσης στο ±15% συνέπεσε με την εφαρμογή δυο πολύ σημαντικών διαρθρωτικών αλλαγών στην οικονομία της Κύπρου.  Πρώτο, της κατάργησης του προβλεπόμενου από το νόμο ανώτατου ύψους επιτοκίου, την οποία ακολούθησε άμεσα η χαλάρωση των περιορισμών για μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο δανεισμό σε συνάλλαγμα από Κύπριους,  και δεύτερο της εισαγωγής νέας διαδικασίας καθορισμού της ισοτιμίας της κυπριακής λίρας με βασικά διεθνή νομίσματα.  Η διαδικασία “Fixing” όπως αποκαλείται, αντικατέστησε το διοικητικά ρυθμιζόμενο καθορισμό της καθημερινής αξίας της Κυπριακής λίρας που ίσχυε μέχρι τότε. Σύμφωνα με τη διαδικασία αυτή,  συνάντηση μεταξύ της Κεντρικής τράπεζας και των εμπορικών τραπεζών μια φορά τη μέρα για την διεξαγωγή της δημοπρασίας που καθορίζει την ισοτιμία της κυπριακής λίρας έναντι του ευρώ, του δολαρίου και της στερλίνας.

Οι εξελίξεις κατά το 2001 οδήγησαν στις 13 Αυγούστου 2001 στην κατάργηση των στενότερων περιθωρίων διακύμανσης ±2,25%, έτσι ώστε έκτοτε μόνο τα περιθώρια ±15% ισχύουν.  Συγκεκριμένα, η κατάργηση των περιορισμών στο μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο δανεισμό σε ξένο νόμισμα από μόνιμους κάτοικους Κύπρου την 1η Ιανουαρίου 2001, ώθησε ιδιώτες και επιχειρήσεις στο δανεισμό σε ξένο νόμισμα, κυρίως ευρώ, εκμεταλλευόμενοι τη διαφορά επιτοκίου μεταξύ δανεισμού σε ευρώ και κυπριακής λίρας.  Αυτό δημιούργησε  πιέσεις ανατίμησης στη συναλλαγματική ισοτιμία και έθετε επίσης σε  συναλλαγματικό κίνδυνο τους δανειζομένους σε ξένο νόμισμα.

Η απόφαση της κατάργησης των στενότερων περιθωρίων διακύμανσης της κυπριακής λίρας, λήφθηκε ταυτόχρονα με απόφαση για μείωση του επιτοκίου κατά 50 μονάδες βάσης.  Αυτό θεωρήθηκε απαραίτητο για την αντιμετώπιση των αναμενόμενων αρνητικών επιπτώσεων στην Κυπριακή οικονομία από την κάμψη της διεθνούς οικονομίας το 2001.  Η μείωση αυτή συνέτεινε επίσης στη σμίκρυνση της διαφοράς μεταξύ του επιτοκίου δανεισμού σε ευρώ και κυπριακής λίρας, και ως επακόλουθο, η τάση δανεισμού από Κυπρίους σε ξένο νόμισμα μειώθηκε αισθητά.

Τα επιτόκια μειώθηκαν περαιτέρω το Σεπτέμβριο και Νοέμβριο 2001 κατά 50 μονάδες βάσης την κάθε φορά, ως επακόλουθο των γεγονότων που ακολούθησαν των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης του Σεπτέμβρη 2001.

Την 1η Μαϊου 2004 η Κύπρος έγινε πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης. Η συμμόρφωση στο ευρωπαϊκό κεκτημένο που προηγήθηκε της ένταξης περιλάμβανε μεταξύ άλλων την ελευθεροποίηση του λογαριασμού κεφαλαίων που έγινε ομαλά χωρίς να προκληθούν πιέσεις στην ισοτιμία της Κυπριακής λίρας. Μόνη εξαίρεση οι ανυπόστατες φήμες που ήθελαν την κυπριακή λίρα να υποτιμάται αμέσως μετά την ένταξη, οι οποίες οφείλονταν κυρίως στο έντονα φορτισμένο κλίμα των ημερών που προηγήθηκαν και ακολούθησαν του δημοψηφίσματος για τη λύση του Κυπριακού προβλήματος της 24ης Απριλίου, 2004. Η Κεντρική Τράπεζα αντέδρασε στις φήμες αυτές με αύξηση των επιτοκίων κατά 100 μ.β, αλλά και με ανακοίνωση του Διοικητή, κινήσεις που διασκέδασαν τις φήμες για υποτίμηση.

Τα επιτόκια κρατήθηκαν σταθερά για περίπου δέκα μήνες, ως αποτέλεσμα των εγχώριων αλλά και των διεθνών εξελίξεων.  Κατά το δεύτερο μισό του 2004, η κυπριακή οικονομία παρουσίασε σημάδια ανάκαμψης, παρά τη σημαντική αύξηση στην τιμή του πετρελαίου, που είχε αρνητικές επιπτώσεις στον πληθωρισμό.  Το Φεβρουάριο 2005 η Επιτροπή Νομισματικής Πολιτικής (ΕΝΠ) αποφάσισε τη μείωση των επιτοκίων κατά 25 μ.β. μετά και την περεταίρω Δημοσιονομική εξυγίανση.

Στις 2 Μαΐου 2005 η κυπριακή λίρα εντάχθηκε στο Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών (ΜΣΙ) ΙΙ, με κεντρική ισοτιμία ΛΚ£1 = €1,7086 ή €1=ΛΚ 0,585274, και περιθώρια διακύμανσης ±15%.  Πρέπει να σημειωθεί ότι, τόσο η κεντρική ισοτιμία όσο και τα περιθώρια διακύμανσης, είναι αυτά που ίσχυαν πριν την επίσημη ένταξή μας στο ΜΣΙ ΙΙ.  Η συμμετοχή της λίρας στο ΜΣΙ ΙΙ επιβεβαιώνει την ορθότητά της υφιστάμενης συναλλαγματικής ισοτιμίας σε σχέση με τα θεμελιώδη μεγέθη της οικονομίας, αλλά θέτει και τις σωστές προϋποθέσεις για την περαιτέρω σύγκλιση των επιτοκίων. Δια του λόγου το αληθές, σε δύο συνεχόμενες συνεδριάσεις της ΕΝΠ τον Μάιο και Ιούνιο 2005, τα επιτόκια μειώθηκαν κατά 50 μ.β. την κάθε φορά.

Μετά από τις πληθωριστικές πιέσεις που παρατηρήθηκαν από τις αυξήσεις στην τιμή του πετρελαίου αλλά και την πιστωτική επέκταση, τα επιτόκια αυξήθηκαν κατά 25 μονάδες βάσης την 1 Σεπτεμβρίου 2006.  Την περίοδο 1 Σεπτεμβρίου 2006 έως 21 Δεκεμβρίου 2007, λόγω των εγχώριων αλλά και των διεθνών εξελίξεων, το επίσημο βασικό επιτόκιο, πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης (REPO rate), παρέμεινε σταθερό, και έως εκ τούτου κρατήθηκε 50 μονάδες βάσης πιο ψηλά από το αντίστοιχο επιτόκιο της ευρωζώνης.  Η μετάβαση στο επιτόκιο του ευρωσυστήματος πραγματοποιήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2007 μετά από μια άτυπη συνάντηση της Επιτροπής Νομισματικής Πολιτικής.  Από την 1η Ιανουαρίου 2008 ημέρα εισδοχής της Κύπρου στην ευρωζώνη, οποιεσδήποτε αποφάσεις αφορούν καθορισμό των επιτοκίων προέρχονται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.