Η διακίνηση κεφαλαίων διέπεται από τον περί της Διακίνησης Κεφαλαίων Νόμο του 2003 που σκοπό έχει την εναρμόνιση της Κυπριακής νομοθεσίας με το κοινοτικό κεκτημένο και, συγκεκριμένα, με τα Άρθρα 43 (Ελευθερία Εγκατάστασης), 49 (Ελεύθερη Παροχή Υπηρεσιών), 56 έως 60 (Ελεύθερη Διακίνηση Κεφαλαίων) και 119 και 120 (Μέτρα Διασφάλισης) της Συνθήκης για την Ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Ειδικότερα, με το Νόμο, μεταξύ άλλων –

(α)  αποδεσμεύεται η διακίνηση κεφαλαίων και πληρωμών σύμφωνα με το στόχο της εγκαθίδρυσης μιας ενιαίας αγοράς εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μεταξύ κατοίκων της Δημοκρατίας και κατοίκων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και μεταξύ κατοίκων της Δημοκρατίας και κατοίκων τρίτων χωρών, με εξαίρεση την απόκτηση ακίνητης ιδιοκτησίας καθώς και τη διενέργεια άμεσων επενδύσεων από υπηκόους τρίτων χωρών.

(β)  καταργείται ο περί Ελέγχου Συναλλάγματος Νόμος.

(γ)  παρέχεται η δυνατότητα στην Κεντρική Τράπεζα να λαμβάνει μέτρα διασφάλισης σε περίπτωση δυσχερειών ή ξαφνικής κρίσης στο ισοζύγιο πληρωμών, από την ημερομηνία προσχώρησης της Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέχρι και την ημερομηνία προσχώρησης της Δημοκρατίας στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση.

(δ)  ρυθμίζεται το γενικό πλαίσιο για τη διενέργεια πράξεων σε ξένο συνάλλαγμα και χρυσό.

(ε)  καθορίζονται οι διαδικασίες για τη δήλωση από πρόσωπο που εισέρχεται στη Δημοκρατία ή εξέρχεται από αυτήν, οποιουδήποτε μεταφερόμενου ποσού σε τραπεζογραμμάτια ή αξία χρυσού εφόσον υπερβαίνει τις επτά χιλιάδες τριακόσιες λίρες (Λ.Κ.7.300) ή τα δώδεκα χιλιάδες πεντακόσια Ευρώ (€12.500) ή οποιοδήποτε άλλο ποσό ήθελε καθορίσει η Κεντρική Τράπεζα με έκδοση οδηγιών, για σκοπούς διασφάλισης του ισοζυγίου πληρωμών.